Στο βωμό των κοινωνικών επιδιώξεών μας θυσιάζουμε τα ζωτικότερα ερωτικά μας συναισθήματα. Αυτή η "νόθευση των φυσικών ορέξεων" μας κάνει μικροπρεπείς.
Σε ένα από τα ελάχιστα λογοτεχνικά του κείμενα, ο μεγάλος ευρωπαίος εγκυκλοπαιδιστής και φιλόσοφος Ντενί Ντιντερό διηγείται δύο αντίθετες ερωτικές ιστορίες για να κάνει φανερό ότι η ζωή μαε είναι ένας χώρος ερωτικών πανουργιών, σκληρότητας, πόνων. Κάτω από τα φαινόμενα της ευγένειας, ο πολιτισμός μας περικλείει κακία και οδύνη.
Στην πρώτη ιστορία, ένας σκληρός άνδρας χρησιμοποιεί μια αφοσιωμένη σε αυτόν γυναίκα μέχρι να πετύχει τις κοινωνικές του επιδιώξεις και στη συνέχεια την εγκαταλείπει. Στη δεύτερη, μια υπολογίστρια γυναίκα εκμεταλλεύεται μέχρι θανάτου έναν αφοσιωμένο σε αυτήν άνδρα.
Ο Ντιντερό θυμίζει ότι και οι σώφρονες ανάμεσά μας έχουμε κάποια στιγμή αγαπήσει απελπισμένα έναν άνθρωπο για τον οποίο ξέραμε ότι δεν άξιζε τα συναισθήματά μας.