Σημείωμα της έκδοσης
Πρόλογος
Εισαγωγή
1. Οι λαοί σε κίνηση ως αντιαποικιοκρατικά υποκείμενα
2. Η κριτική σκέψη μπροστά στις προκλήσεις από τα κάτω
3. Το στοίχημα υπέρ της διαφορετικότητας σημαίνει απόρριψη της ενότητας και της ομογενοποίησης
4. Η ανάγκη των λαών να υπερασπιστούν τη ζωή και την επικράτειά τους
5. Αναστοχασμοί με τους λαούς σε κίνηση γύρω από τη μετάβαση
6. Φανταστικοί διάλογοι με τον Οτσαλάν. Επικαιροποιώντας την κριτική σκέψη
7. Η Ιθαγενική Φρουρά: κινητήρια δύναμη των φροντίδων και των μετασχηματισμών
8. EZLN: σπορά χωρίς συγκομιδή
9. Η συγκέντρωση των μέσων παραγωγής αναπαράγει τον καπιταλισμό: η κριτική από τη σκοπιά των λαών "άλλων"
10. Πνευματικότητα, αυτονομία και αντικαπιταλιστικές αντιστάσεις
"Θεωρώ ακράδαντα πως η συστημική κρίση, η αυξανόμενη δικτατορική δύναμη του 1% και οι δογματικές απαντήσεις στον καπιταλισμό μπορούν να ξεπεραστούν μόνο με τη στενή επαφή με τα πιο δυναμικά κινήματα και με την προδιάθεση να μαθαίνουμε μαζί με όσους είναι από τα διάφορα «κάτω». Γι' αυτόν το λόγο αναζητάμε τα ίχνη και τις εμπνεύσεις των λαών σε κίνηση, των γυναικών και των νέων που είναι ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό, αυτών που, όσο αντιστέκονται, δημιουργούν τους νέους κόσμους που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, για να συνεχίσουμε να ζούμε."
"Το παρόν βιβλίο είναι μια συλλογή διάφορων άρθρων γύρω από το ίδιο θέμα: τους λαούς που οργανώνονται ως συλλογικά υποκείμενα της αντίστασης στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και ταυτόχρονα δημιουργούν νέους κόσμους."
Ραούλ Ζιμπέκι
"Με προσοχή αναλύει ο Ζιμπέκι τις εμπειρίες των κινημάτων της Λατινικής Αμερικής αλλά και της αυτόνομης περιοχής της Ροζάβα. Παρακολουθεί διαδρομές ιστορικές, σημειώνει ασυνέχειες και παλινδρομήσεις, εστιάζει σε μικρά και μεγάλα γεγονότα χωρίς να αφηγείται μόνο ηρωικές στιγμές.
"Οι καθημερινές εμπειρίες διασταυρώνονται με υπόγειες ελπίδες, οι εξάρσεις και οι εκρήξεις της απόγνωσης διασταυρώνονται με υβριδικές επινοήσεις καθημερινής άμυνας απέναντι στη σκληρότητα της εκμετάλλευσης. Είναι εδώ που αναζητά ο Ζιμπέκι, και όλοι μας, προεικονίσεις ενός χειραφετητικού κόσμου. Με όλη την πιθανά υπερβολική αξίωση που φέρει η λέξη προεικόνιση έχει τούτη τη δύναμη: να δείξει ότι η ζωή μπορεί να είναι και αλλιώς, ότι οι σημερινές κοινωνίες της και πιταλιστικής εκμετάλλευσης δεν αποτελούν το τέλος της ιστορίας."
Σταύρος Σταυρίδης